လေးဝတီ FM (နိုင်ငံရေး သုံးသပ်ချက်ဆောင်းပါး)

ဤဆောင်းပါးသည် ဆောင်းပါးရှင် စစ်ငြိမ်းမိုးဇံ ၏ အာဘော်သာဖြစ်သည်။

.

ပြည်မက ဗမာ့နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ ဗမာစစ်ခေါင်းဆောင်တွေ တစ်လှည့်စီ မင်းသားထွက်ကပြခဲ့တဲ့ ရိုးအီနေတဲ့ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးအခင်းအကျင်းဟာ ၂၀၂၄ ခုနှစ်မှာ ဇာတ်ကွက်အပြောင်းအလဲတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်တယ်။

ပြဇာတ်ဒါရိုက်တာတွေကတော့ သိပ်အပြောင်းအလဲမရှိဘူးလို့ ဆိုရပေမယ့် အဆိုးထဲက အကောင်းကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုရယူနိုင်ကြမလဲဆိုတာ ဇာတ်ဆောင်တွေရဲ့ မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် တကယ့်ခံယူချက်အစစ် အမှန်နဲ့ ရေရှည်ဘယ်လောက် မြော်မြင်နိုင်ကြသလဲဆိုတာအပေါ်မှာ မူတည်နေပါတယ်။

ဇာတ်လမ်းအစကို ပြန်လှန်ရရင် မြန်မာပြည်လွတ်လပ်ရေးရမယ်လုပ်တော့ ဖဆပလခေါင်းဆောင်တွေက ကျန်တဲ့တိုင်းရင်းသားတွေကို ပြည်ထောင်စုလုပ်ကြမယ်ဆိုပြီး စည်းရုံးဆော်ဩပါတယ်။

အဲဒီနောက်တော့ အားလုံးသိတဲ့အတိုင်း ၁၉၄၇ အခြေခံဥပဒေမှာ ရခိုင်၊ မွန်၊ ချင်း တို့ကို ပြည်နယ်မပေးခဲ့ဘဲ ကရင်ကိုလည်း ကော်သူးလေ ဘာညာလုပ်တဲ့အပြင် ဗမာပြည်နယ်ဆိုတာမရှိဘဲ ဗမာပြည်မဆိုပြီးတော့ ရခိုင်၊ မွန်၊ ကရင်နယ်အချို့တွေကို ပေါင်းထည့်ကာ ပြည်ထောင်စုအစိုးရအမည်ခံ ဗဟိုအစိုးရအာဏာကို ရယူလိုက်တာက စပါတယ်။

ပြည်နယ်ပေးထားတဲ့ ရှမ်းတို့ ကချင်တို့ဆိုတာတွေလည်း ပြည်နယ်ဝန်ကြီးချုပ်ခန့်တာက အစ၊ ပြည်နယ်ဘတ်ဂျက်အလယ်၊ ပြည်နယ်က ဥပဒေပြုပိုင်ခွင့်နဲ့ စီမံခန့်ခွဲပိုင်ခွင့်တွေအဆုံး ဗမာ ပြည်ဝန်ကြီးချုပ်နဲ့ ဗမာလူမျိုးအများစုကြီးစိုးတဲ့ လွှတ်တော်တွေ လက်ထဲပုံအပ်ထားလိုက် ကြရတာပါပဲ။ လူမျိုးကြီးဝါဒကို အဲ့ဒီမှာ အုတ်မြစ်ချခဲ့တယ် လို့ ဆိုရမလား ။

အဲဒါတင်မက ပြည်မနိုင်ငံရေး main stream နိုင်ငံရေးဆိုလား ဘာလား ဖြစ်တည်လွှမ်းမိုးလာခဲ့တာ နောက်ခေတ်အဆက်ဆက် နိုင်ငံရေးလုပ် မယ်ဆိုရင် အဲဒီ main stream နိုင်ငံရေးဆိုတာကြီးနဲ့ ပတ်သက်နိုင်မှ၊ အဲဒီရေစီးကြောင်းနဲ့ အလိုက်သင့် မျောပါနိုင်မှ ဆိုတာမျိုးတွေဖြစ်လာကြတယ်။

အဲဒီတုန်းက ပြည်မက နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ တိုင်းပြည်ရှေ့ရေးကို မြော်မြင်နိုင်စွမ်းမရှိမှုနဲ့ တိုင်းရင်း သားတွေအပေါ် ဗိုလ်ကျအုပ်ချုပ်လိုမှုတွေကြောင့် လွတ်လပ်ရေးရတဲ့ ကာလ အစကနေ တော်လှန်ရေးတွေ စခဲ့ ကြတာ၊ တစ်နည်းပြောရရင် သူပုန်ထခဲ့ကြတာ အခုထိဆိုပါတော့။

ဒါပေမယ့်လည်း နှစ်ပေါင်း ၇၀ ကျော်အထိ ပြည်မ(ဗမာ) နိုင်ငံရေးအုပ်စုနဲ့ ဗမာစစ်ခေါင်းဆောင်တွေဉီးဆောင်တဲ့ စစ်အုပ်စုတို့ဟာ တစ်လှည့်စီ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးကို ဦးဆောင်ခဲ့ကြပြီး သူပုန်တွေတောင် အဲဒီရေစီးကြောင်းအလိုက် သူပုန်ထကြရတယ်လို့ ပြောကောင်းပြောနိုင်ပါတယ်။ ဗကပတွေကို စစ်အုပ်စုက အပြတ်အသတ်အနိုင်ရသွားတယ်လို့ ပြောနိုင်တဲ့အနေအထား ရောက် ရှိသွားတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဗမာတိုင်းရင်းသားထဲမှာ သူပုန်ရယ်လို့ လက်ညှိုးထိုးပြစရာ သိပ်မရှိဘူးလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။

၈၈ မှာ တောခိုခဲ့ကြတဲ့ ကျောင်းသားတွေကလည်း နယ်စပ်အခြေစိုက်တဲ့ ဗျူဟာကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတဲ့အတွက် ပြည်မရယ်လို့ ကိုယ်ဘာသာကိုယ် အတင်းနာမည်ပေးထားတဲ့ ဒေသတွေမှာ ယမ်းနံ့တထောင်းထောင်း မထ ခဲ့ကြတာ ကြာပေါ့။ အဲဒီတော့ ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဆင့်ကနေ လျှောကျနိုင်လောက်တဲ့ အခြေအနေမျိုး လည်း တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ရဘူးဆိုပါတော့။

စစ်အုပ်စုနဲ့ ပြည်မနိုင်ငံရေးသမားတွေ အာဏာလုကြတဲ့ပွဲတိုင်းမှာလည်း တိုင်းရင်းသားဒေသတွေက ပြည်သူတွေလည်း အုံကြွကြ၊ တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တွေလည်း ဝိုင်းဝန်းအားပေးပြီး ပြည်မနိုင်ငံရေး အဖွဲ့တွေကို ပြည်ထောင်စုဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေးအာဏာ ယူပေးလိုက်ကြပြန်တယ်။

စစ်တပ်က အာဏာသိမ်း ပြန်တော့ စစ်တပ်နဲ့ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးတွေလုပ်ကြ၊ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြတွေ ဖြစ်လာကြပြန်တယ်။ ဒီလိုနဲ့

တော်လှန်ရေးကြီးလည်း အဓွန့်တွေရှည်ပြီးတော့ ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုအရေးလည်း ရွှေပြည်တော် မျှော်တိုင်းဝေးနေတုန်းပဲဆိုသလို ဇာတ်မျောနေခဲ့တာလည်း ကြာပေါ့။

၂၀၂၁ ခုနှစ်မှာ စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းလိုက်ပြန်တော့တစ်ခါ လူထုအုံကြွမှုကြီး ခါတိုင်းလို ပေါ် လာပြန်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ အပြောင်းအလဲတွေ စပြီးဖြစ်လာပါတယ်။ ဗမာမဟုတ်တဲ့ အခြား တိုင်းရင်းသားတွေဟာ အရင်အကြိမ်တွေတုန်းကလို လမ်းပေါ်သိပ်မထွက်ကြတော့ဘူး။ အသိသာဆုံးကတော့ ရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေဟာ လမ်းပေါ်ထွက် လူထုအုံကြွမှုကို လုံးဝနီးပါး မလုပ်ဘဲနေကြတာဖြစ်တယ်။

အဲဒီလို လုပ်မယ့်အစား ရခိုင့်ကံကြမ္မာကို ရခိုင်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်မယ့် ရခိုင်တပ်တော်ဆီကိုဘဲ အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်သွားခဲ့ကြတယ်။

နောက်တစ်ချက်က တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တွေကလည်း ဒီမိုကရေစီတော်လှန်ရေး ကို အရင်တုန်းကနည်းလမ်းမျိုးနဲ့ မပံ့ပိုးကြတော့ဘူး။ တည့်တည့်ပြောရရင် ဗမာစစ်အုပ်စုလက်ထဲကနေ ဗမာနိုင်ငံရေးသမားတွေလက်ထဲ ကိုယ့်ကိုဖိနှိပ်အုပ်ချုပ်မယ့် အာဏာကို ဝိုင်းဝန်းပြီး မယူပေးကြတော့ဘူး။ အဲဒီ လိုလုပ်မယ့်အစား ဒီတချီမှာတော့ ကိုယ့်နယ်မြေကို ကိုယ်ပြန်ရရှိရေးကို အာရုံစိုက်လာခဲ့ကြတာကို တွေ့လာရတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူတို့အာဏာကို အလုယူခံလိုက်ရတယ်လို့ နာကျည်းကြတဲ့ NLD အုပ်စုတွေရယ်၊ စစ် အာဏာသိမ်းတာကို စက်ဆုပ်ပြီး ဒီမိုကရေစီလိုလားတဲ့ လူငယ်တွေရယ်ဟာ စစ်တပ် မမျှော်လင့်ထား တဲ့ PDF တပ်ဖွဲ့တွေထူထောင်ပြီး ဗမာပြည်မ အစိုးရအဆက်ဆက် သာယာဝပြော ငြိမ်းချမ်းမှုကို တည်ဆောက်လာခဲ့ တဲ့ ဗမာပြည်အလယ်ပိုင်းမှာတင် ကို သူပုန်ထကြတော့တာပါပဲ။

ဗမာလူငယ်တွေတင်မက ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ ဒီနိုင်ငံရဲ့ ‌ပြသနာ အားလုံးကို ပြေလည်မယ့် နည်းလမ်း ဟုတ်နှိုးနှိုး ယုံကြည်ချက် ရှိတဲ့ အချို့သော တိုင်းရင်းသား နယ်မြေတွေမှာပါ PDF တပ်ဖွဲ့တွေ အလျှိုလျှိုပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြတယ်။ နွေဉီးတော်လှန်ရေး ‌ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ် ဆိုပါတော့ ။

အဲဒီနွေဦးတော်လှန်ရေးကို တိုင်းရင်းသား တော်လှန်ရေး အဖွဲ့အစည်းတွေကဝိုင်းဝန်းထူထောင်ပေး ကြသလို နွေဦးတော်လှန်ရေးကလည်း တိုင်းရင်းသားတော်လှန်ရေးအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ ကကွက်ပြောင်းထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေပေါက်ဖို့ အထောက်အပံ့ဖြစ်စေခဲ့ပြန်တယ်။

ကချင်၊ ကရင်၊ ကရင်နီ စတဲ့ တော်လှန်ရေးတပ် တွေကလည်းဒီဇာတ်ကွက်မှာ ဝင်ပါလာကြတယ်။ နွေဦးတော်လှန်ရေးနဲ့ ဗျာများနေရတဲ့ စစ်ကောင်စီရဲ့အကျပ်အတည်းကို အကောင်းဆုံးအသုံးချပြီး ဆောင်းဦးပေါက်တော်လှန်ရေးလို့ အမည်ပေးနိုင်တဲ့ ၁၀၂၇ စစ်ဆင်ရေးနဲ့အတူ ကိုးကန့်၊ တအာင်းပလောင်၊ ရခိုင်တို့ဟာ ကိုယ့်ဒေသကိုကိုယ်သိမ်းပိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်ရေးကို ဦးတည်လာခဲ့ကြတယ်။

အဲဒီနောက်မှာ ၁၁၁၁ စစ်ဆင်ရေး၊ ကချင် (KIA) တကျော့ပြန်စစ်ဆင်ရေး အစရှိသဖြင့် တိုင်းရင်းသားတွေဟာ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကိုယ့်ဒေသ

ကိုယ့်ပိုင်နက်နယ်မြေကို အပြီးပိုင် အလုံးစုံ သိမ်းပိုက်ထိန်း ချုပ်နိုင်ရေးကို အားသွန်ခွန်စိုက် အာရုံစိုက်လာကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ NUG ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ပြန်စစ်ကြည့်ကြပါမယ်။ NUG ဆိုတာ ၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲမှာ အများစုအနိုင်ရတဲ့ NLD ပါတီဝင်တွေ ဦးဆောင်ပြီး ဖွဲ့စည်းထားတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရမယ် ဆိုရင် ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံအောက်မှာ တရားဝင်ပြုလုပ်တဲ့ ရွေးကောက်ပွဲမှာ အနိုင်ရတဲ့အတွက် သူတို့သာလျှင် တရားဝင်အစိုးရဖြစ်ကြောင်း ဖွဲ့စည်းပုံအပြည့်နဲ့ အစိုးရဖွဲ့ထားတာဖြစ်တယ်။

ဒီတော့ NUG ရဲ့လာရာလမ်းဖြစ်တဲ့ NLD အစိုးရရဲ့ ၂၀၁၅-၂၀၂၀ သက်တမ်းကို ပြန်ကြည့်ကြမယ်ဆိုရင် NLD အစိုးရဟာလည်းပဲ ၂၀၀၈ အောက်မှာ တိုင်းရင်းသားနယ်မြေတွေကို အုပ်စိုးရတာ၊ တိုင်းရင်းသားသယံဇာတတွေ အရင်အစိုးရနည်းတူ ရယူသုံးစွဲရတာကို အတော်နှစ်ခြိုက်ပြီး အစိုးရဖြစ်ရတဲ့ အရသာကို ပါ အတော်ကြိုက်သွားတယ်လို့ သံသယဖြစ်စရာရှိလာပါတယ်။ ဒီအချက်က ဒီမိုကရေစီ သမားတွေ အတွက် အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့် တိုင်းရင်းသားတွေ အပေါ် သက်ရောက်ခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေက သက်သေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဉပမာ အားဖြင့် တိုင်းရင်းသားပြည်နယ်တွေမှာ အများစုအနိုင်ရတဲ့ ရခိုင်တို့ ရှမ်းတို့တွေကို ပြည်နယ်ဝန် ကြီးချုပ်ကလေးတောင် ပြည်နယ်လွှတ်တော်က ခန့်ခွင့်မပေးတာ၊ တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်တွေ ၊ တိုင်းရင်းသားအင်အားစုတွေ ရဲ့ တည်ရှိမှုတွေကို တစ်ပါတီစနစ်အောက်မှာ မှေးမှိန်စေခဲ့တာ တွေ ဟာ ပြည်မဒီမိုကရေစီ ‌ပင်မစီးကြောင်းကြီးမှာ တိုင်းရင်းသားတွေကိုအတက်အလက် လေးလောက်ပဲ သဘောထား ခဲ့တယ် ဆိုတာ သက်သေဖြစ်ပါတယ်။

ပြီးတော့ ရှေ့ကဗမာနိုင်ငံရေးသမားကြီးတွေရဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်း စစ်တပ်ကို ချော့ပေါင်းပြီး အာ ဏာတည်မြဲဖို့ ကြိုးစားတာတွေ၊ ရခိုင့်တပ်တော် အပါအဝင် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင် အချို့ (ညီနောင်မဟာမိတ်တွေ ) ကို အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ကြေညာတာ၊ စစ်တပ်ရဲ့ပြစ်မှုကို

ICJ အထိ တက်ပြီး ကာကွယ်ပေးဖို့ ကြိုးစားတာ စတဲ့ အချက်မျိုးတွေကို ပြန်ကြည့်ရင် နိုင်ငံကို ဦးဆောင်ခွင့်ရခဲ့ပါလျှက် လွဲချော်ခဲ့တဲ့ NLD လိုအပ်ချက် သို့မဟုတ် အမှားအယွင်းတွေကို ‌ဝန်ခံရမှာပါ။

ဒါပေမယ့် တိုင်းပြည်မှာ သူပုန်ထရခြင်းရဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်တဲ့ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုဖြစ် ပေါ်လာရေးအတွက် လက်တွေ့ကျတဲ့လုပ်ငန်းစဉ်တွေကိုအခြေခံအုတ်မြစ်ချတာ၊ အစပျိုးတာတွေကို ဘာမှ ထိထိရောက်ရောက် လုပ်ခဲ့ခြင်းမရှိတာကိုတွေ့ရမှာဖြစ်တယ်။ တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်တွေ နဲ့ ပြေပြစ်တဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိမနေတာ၊ မင်းအောင်လှိုင်စစ်တပ် က လိုသလို ခလောက်ဆန်ခွင့်ရနေတာ ကြောင့်လည်း အာဏာသိမ်းဖို့ အခွင့်အလမ်းသာခဲ့တာ လို့ ဆိိုနိုင်ပါတယ်။

အခု NUG ကလည်း ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံရဲ့ အမွေအဖြစ် ၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲရဲ့ အောင်နိုင်သူမြန်မာပြည် အစိုးရဆိုတဲ့ လေသံက တစ်စက်မှ မလျှော့ပါဘူး။ ရခိုင်ကရိုဟင်ဂျာအမည်ခံသူတွေရဲ့ကိစ္စဆိုလည်း ဝင်ပါ လိုက်သေးရဲ့။ ရခိုင်က တရုတ်စီမံကိန်းဆိုလည်းသူတို့က ဘယ်လိုဆက်လုပ်မယ်ဆိုတာမျိုး ဝင်ပြောလိုက်သေး ရဲ့။ ကိုးကန့်အရေးဆိုလည်းသူပြောချင်ပြန်ရဲ့။ ၂၀၂၃ အခင်းအကျင်းမှာ တိုင်းရင်းသား တွေနဲ့ ဆက်ဆံရာမှာ စည်းကလည်းထားပြီး မာန်ကလေးလျှော့ဖို့လိုနေပြီ လို့ NUG ကို စေတနာရှေ့ထားပြီး ပြောချင်ပါတယ်။

PDF တွေက ဗမာပြည်အလယ်ပိုင်းကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီးရင် NUG ကိုအာဏာအပ်မယ်လို့ တစ် ထစ်ချမှတ်ယူထားသလားလို့တောင် ထင်ရတယ်။ PDF တွေ နဲ့ ဗမာလက်နက်ကိုင် အဖွဲ့ အားလုံးလည်းNUG လက်အောက်ခံမဟုတ်သလို ၊ နောင်လည်း အချိန်မရွေး အာဏာပြန်သိမ်း နိုင်တဲ့ ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုတာကြီးကိုလည်း အများစုကပယ်ဖျက်လိုက်ကြပြီးဖြစ်တယ်။

အဲလိုပဲ အခုကိုယ့်နယ်မြေတွေကို သိမ်းယူနေကြတဲ့ တိုင်းရင်းသား တော်လှန်ရေးတပ်တွေကရော အားလုံးသိမ်းပိုက်ပြီးသွားရင် NUG ကို လာအုပ်ချုပ်လှည့်ပါဆိုပြီး နန်းတင်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ယူဆနိုင်စရာ အချက်အလက်တွေလည်း ‌မတွေ့ရပါဘူး။

ဒီနေရာမှာ အိမ်နီးချင်း ဆွေမျိုးပေါက်ဖော် တရုတ်ကြီးရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကိုလည်း ချန်ထားခဲ့လို့ မရ ပါဘူး။ နိုင်ငံရေး ကကြီး၊ခခွေး နားလည်သူတိုင်း သဘောပေါက်ကြမှာပါ။ တရုတ်ဟာ မြန်မာပြည်ကို ဒီမိုကရေစီတိုင်းပြည်ဖြစ်သွားမှာ၊ ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုဖြစ်သွားမှာကြောက်တယ်။ အဲလိုဆိုရင် တိုးတက်သွားမယ်။ အနောက်အုပ်စုနဲ့ နီးကပ်သွားမယ်။ သူ မလိမ့်တပတ် လုပ်လို့မရ၊ ဩဇာပေးလို့မရ ဖြစ်သွားမယ်။ ဒီတော့ တရုတ်ဟာ စစ်ကောင်စီက သူတို့ကိုပိုပြီးအားကိုးမှီခိုလာရအောင် လုပ်တယ်။

တစ်ခြားတစ်ဖက်ကလည်း သူနဲ့နီးစပ်တဲ့ ERO တွေနဲ့ အကြောင်းပြုပြီး စစ်ကောင်စီကိုအင်အားချိနဲ့အောင်လုပ်တယ်။ ERO တွေက PDF တွေနဲ့ လက်တွဲပြီး သူထင်ထားတာထက်ပိုပြီးလုပ်ကိုင်လာတဲ့အခါ စစ်ကောင်စီကိုတစ်လှည့် ကျောထောက်နောက်ခံပြုခွင့် ပေးတယ်။

ဆိုလိုချင်တာက တရုတ်ကြီးကျားကန်ပေးထားသရွေ့ စစ်ကောင်စီက ဆက်ရှိနေနိုင်တယ်။ မြန်မာ ပြည်အလယ်ပိုင်းမှာ ခန့်ခန့်ကြီး ထိုင်နေဦးမယ်။ အခုတောင် မင်းအောင်လှိုင်ကို တရုတ်ကြီးက သူတို့ရဲ့စိန နေပြည်တော်ကြီးဆီ အခစားဝင်ခွင့်ပြုမယ်လို့ ကြားနေရတယ်။

ဒါ့အပြင် ‌PDF တွေရဲ့လက်ရှိအနေအထားနဲ့ မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းမှာ စစ်ကောင်စီကို အပြုတ်တိုက်ဖို့ဆိုတာဖြစ်နိုင်ချေနည်းသေးတယ်လို့ ပြောနိုင် တယ်။ မြောက်ပိုင်းအဖွဲ့တွေကိုလည်း ပေါက်ဖော်ကြီးကစပြီးထိန်းနေပြီဆိုတာကို တွေ့မြင်ရတယ်။

၂၀၂၅ မှာ ERO အများစုကတော့ သူတို့နယ်မြေအများစုကို ရနိုင်သလောက်ရယူနိုင်ကြပြီး ဖြစ်ဖို့ ခန့်မှန်းနိုင်တယ်။ ERO တွေဟာ တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့အဖြစ်ကနေ တော်လှန်ရေးအစိုးရပြည်သူ့အစိုးရဆိုတာမျိုးတွေပါ အခု ပုံဖော်နေကြပြီဖြစ်တယ်။

အဲဒီမှာပြောချင်တာ ပထမအချက်က – တိုင်းရင်းသားတွေက ကိုယ့်နယ်မြေကို ကိုယ်အုပ်ချုပ်နေကြပြီး စစ်ကောင်စီက မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းကို ဆက်ပြီးထိန်းထားရုံမက ရွေးကောက်ပွဲတွေ ဘာတွေလုပ်ပြီး တရား ဝင်အစိုးရပါလို့ လုပ်နေပြီဆိုရင်၊ အခုစစ်အာဏာသိမ်းထားတာတောင် ဆက်ဆံနေကြတဲ့ အနီးအနားနိုင်ငံတွေ ကရော၊ အဝေးအလံနိုင်ငံတွေကရော စစ်ကောင်စီတစ်ဖြစ်လဲ မြန်မာအစိုးရနဲ့ တရားဝင်နည်းလမ်းနဲ့ ပတ်သက်လာဖွယ်ရှိနေပါတယ်။ ဒီအခင်းအကျင်းရောက်ရင် NUG အစိုးရအဖွဲ့က လက်တွေ့မှာ ဘာကို အုပ်ချုပ်မလဲ။ စစ်အုပ်စုတွေ ပြောသလို လေလှိုင်းပေါ်မှာပဲ ဆက်ရှိနေရအုံးမှာလား။

မုန့်ဖိုးပဲဖိုး(အထောက်အပံ့)ပေးပြီး တရုတ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးရုံလောက်ကလေးသာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ နိုင်ငံတွေကို ဘယ်လောက် အားကိုးလို့ ရနိုင်မယ်ထင်ပါသလဲ။

ဒုတိယအချက်က – ရှေ့မှာပြောခဲ့သလိုဘဲ မြန်မာနိုင်ငံရေးကို အရင်တုန်းက ဗမာတွေက ဦးဆောင်တယ်။ သူတို့ကစားကွက်ထဲ ဝင်ကစားခဲ့ရတယ်။

၁၉၄၇ တုန်းက ဗြိတိသျှဆီက နိုင်ငံ့အာဏာကို ဗမာတိုင်းရင်းသားတွေက တိုက်ရိုက်ဆက်ခံလိုက်တဲ့သဘော ဖြစ်သွားတယ်။

၂၀၀၈ တွေဘာတွေ ဆွဲပြီး ၂၀၁၀ မှာ ရွေးကောက်ပွဲလုပ်တော့ နိုင်ငံ့အာဏာကို ဦးသိန်းစိန် အစိုးရက ရသွားတယ်။ အဲဒီကတစ်ဆင့် NLD က ဆက်ခံတယ်။အခု ၂၀၂၁ မှာ စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းတော့ နိုင်ငံ့အာဏာကို ရယူလိုက်တာဖြစ်တယ်။ ဒီနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံရေး ရေသောက်မြစ်ကြီးရော ရေစီးကြောင်းတွေရောက ဗမာလူမျိုးကြီးဝါဒ ကို အလိုလို ဖြစ်ထွန်းစေခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။

၂၀၂၁ အခင်းအကျင်းမှာတော့ ဓားကို ဓားချင်း ရှင်းလို့ရသွားတယ်ဆိုပါတော့ တိုင်းရင်းသား ERO တွေက တော်လှန်တိုက်ခိုက်ပြီး ကိုယ့်နယ်မြေ ကိုယ်ပြန်သိမ်းတယ်။

အခု ကိုယ့်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးကို သွားဖို့ပြင်ဆင်နေကြပြီ။ တော်လှန်ရေး အစိုးရ လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ကိုယ့်ဒေသမှာ ကို စနေကြပြီ။ ဒီတော့ ပြည်ထောင်စုဖွဲ့မလား။ ဖက်ဒရယ်စနစ် လား။ ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းလား။ မဟာမိတ်တွေ အချင်းချင်း အားလုံးဘုံသဘောတူညီနိုင်တဲ့ ဘုံသတ်မှတ်ချက်တွေကို အရင်ဆွေးနွေးကြစသဖြင့် လုပ်ကုန်ကြပြီဆိုပါစို့။

အဲဒီအတောအတွင်းမှာတော့ ERO တွေ သိမ်းပိုက် အုပ်ချုုပ်နေတဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေ ဘိုးဘေးစဉ်ဆက်ပိုင်လာခဲ့တဲ့မြေကို စစ်ကောင်စီကပဲဖြစ်ဖြစ်၊ NUG ကပဲ ဖြစ် ဖြစ် လာပြီးစီမံအုပ်ချုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ နိုင်ငံ့အာဏာဆိုတာ မရှိတော့ဘူး ၊ ငါက မဲနိုင်တဲ့ အစိုးရပါလို့ ငိုပြောလည်းမရဘူး ရီပြောလည်းမရဘူး။ တိုင်းရင်းသားတပ်ဖွဲ့ / တော်လှန်ရေးအစိုးရတွေ ရဲ့အာဏာပဲ သက်ရောက်တော့မယ်။

တတိယအချက်က – ရှေ့မှာဖော်ပြခဲ့တဲ့ အနေအထားတွေအရ စစ်ကောင်စီဟာ လက်ရှိ မြန်မာပြည် အလယ်ပိုင်းကို အထိုင်ချပြီး တိုင်းရင်းသားနယ်မြေတွေကို ရသလောက် ပြန်တိုက်ဖို့၊ ထိန်းထားတာတွေ ထပ် မပါသွားဖို့ လုပ်မှာဖြစ်တယ်။ တရုတ်ကြီးကလည်း အဲဒီအစီအစဉ်ကို

ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးမှာဖြစ်တယ်။ PDF တွေအနေနဲ့ လက်ရှိစစ်ကောင်စီထိန်းထားတဲ့နေရာတွေကို အပြုတ်တိုက်ပြီး အပိုင်သိမ်းဖို့ဆိုတာ ဘယ်

လောက်လက်တွေ့အားဖြင့် နီးစပ်နိုင်သလဲ။

NUG ကရော အဲဒီကိစ္စကို ဘယ်လောက် စွမ်းဆောင်နိုင်မလဲ။ ပြည်ပနိုင်ငံတွေကရော တရုတ် လို မျိုး ဘယ်လောက် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း

ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကြမလဲ။ အဲဒီတော့ မြန်မာပြည်အနေအထားကို လက်တွေ့ကျကျကြည့်လိုက်ရင် တစ်ချို့သော ERO

တွေနဲ့ စစ် ကောင်စီဟာ နယ်မြေအသီးသီးကို ခွဲဝေအုပ်ချုပ်နေကြပြီး NUG ကတော့ အသံလောက်ပဲထုတ်နိုင်တဲ့ အခြေ အနေ ဖြစ်နေမယ်။

ဖဆပလခေတ်က ဌာနလက်ကိုင်မရှိဝန်ကြီး ဆိုတာမျိုးဖြစ်နေမယ်။

NUG ရဲ့ မူကလည်း ၂၀၀၈ အောက်က ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို အသိအမှတ်ပြုရမှာတို့၊ နိုင်ငံ့အာဏာကို NUG ကို လွှဲပြောင်းပေးရမှာ တို့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင် ERO တွေနဲ့လည်း အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။

တရုတ်ကြီးကလည်း NUG ဟာ တရုတ်နဲ့ ရန်ဘက်ဖြစ်တဲ့ အနောက်အုပ်စု ကို ယိမ်းတယ်ဆိုပြီး မြန်မာနိုင်ငံရေး ကစားကွက်ထဲကနေ ဘေးရောက်သွားအောင် လုပ်ဖို့ကြိုးစားမှာဖြစ်တယ်။ အခုလည်း တရုတ်က NUG ထက် စစ်တပ်ကိုသာ ‌အလေးပေးထားတယ်ဆိုတာ မြင်သာနေပါတယ်။

တစ်ကယ်လို့ ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုဖွဲ့ကြတော့မယ် ဟဲ့လို့ဆိုရင် ဗမာပြည်အလယ်ပိုင်း ကိုယ်စားပြု ဒါမှမဟုတ် ဗမာလူမျိုးကိုယ်စားပြုက ဘယ်အဖွဲ့အစည်းလဲ။တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့ တန်းတူရည်တူ လက်ရည်တပြင်တည်း ရှိမယ့် ဗမာ တိုင်းရင်းသားအုပ်စု က ဘယ်သူလဲ ။

NUG ကလည်း ပြည်ထောင်စုအစိုးရဆိုတဲ့ နိုင်ငံ့ အာဏာရအဖွဲ့အစည်း စင်မြင့်ပေါ်ကနေ လုံးလုံးမဆင်းဘူးဆိုရင် ကျန်တဲ့တိုင်းရင်းသားတွေက ဗမာကိုယ်စား ပြု ဘယ်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ဆွေးနွေးရမှာလဲ။

အဲလိုဆိုရင် စစ်ကောင်စီက တရုတ်ရဲ့ တိုက်တွန်းချက်နဲ့ အဲဒီစားပွဲ ဝိုင်းထဲ ဝင်လာကောင်း ဝင်လာနိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် မြန်မာပြည်ကြီးဟာ နှစ်အတော်ကြာ ဒီလိုလို ဟိုလိုလိုနဲ့ ဇာတ်မျောနေနိုင်တယ်။ အဲဒါကြောင့် မြန်မာပြည်ကို တစ်ကယ်ငြိမ်းချမ်းရေး ရစေချင်တယ်ဆိုရင်၊ သာယာဝပြောပြီး

တိုးတက် စေချင်တယ်ဆိုရင် ဖက်ဒရယ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖြစ်ဖြစ် တိုင်းရင်းသားအားလုံး နိုင်ငံရေးအရ တန်းတူ ညီမျှမှုရှိတဲ့ ပြည်ထောင်စုစစ်စစ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မှ ဖြစ်ပါမယ်။

မြန်မာနိုင်ငံကြီးဆိုတာကို မပြိုကွဲစေချင်တာတို့၊ ဒီမိုကရေစီတို့၊ ဖက်ဒရယ်တို့၊ တန်းတူညီမျှမှုတို့ကို တစ်ကယ် နှစ်နှစ်ကာကာ ယုံကြည်တယ်၊ လက်ခံတယ်၊ ရှေ့အနာဂတ်ကို မြော်မြင်ဆင်ခြင်နိုင်ကြတယ်ဆိုရင် ဒီအချိန်ဟာ မင်းအောင်လှိုင် ကို ကန်ချပြီးရင် တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့ ထိုင်ခုံတစ်ညီတည်းထိုင်ဖို့ ရှေ့ထွက်လာဖို့လိုတယ်။ နိုင်ငံတော် သမ္မတကြီး ဆိုတာတွေ ၊ မဲအပြတ်အသတ် နိုင်တဲ့ အစိုးရဆိုတာတွေကို ခေါက်ထားလိုက်ဖို့ သင့်ပြီဖြစ်ပါတယ်။

ဗမာတိုင်းရင်းသားတွေဖက်ကလည်း တစ်ပြည်ထောင်ချုပ်ကွက်တွေကို ဒီအချိန်မှာ လုံးဝစွန့်လွှတ် လိုက်ဖို့လိုသလို၊ ကျန်တဲ့တိုင်းရင်းသားတွေဖက်ကလည်း ငါ့နယ်မြေ ငါရရင်ပြီးရောဆိုတာထက် ပိုသဘောထား ကြီးကြဖို့ လိုပါမယ်။

တကယ်က ဗမာမဟုတ်တဲ့ အခြားတိုင်းရင်းသားတွေက မြန်မာတစ်ပြည်လုံးကို ချုပ်ကိုင်စိုး မိုးလိုကြတာတွေ သိပ်မရှိကြပါဘူးလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဗမာအစိုးရတွေရဲ့ချုပ်ကွက်တွေ ကိုတော့ ဒီတစ်ချီမှာ လုံးဝ အမိခံမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာလည်း သေချာနေပါတယ်။

အဆုံးသတ်ရရင် NUG ဟာ မြေပြင်အခြေအနေကို လက်တွေ့ကျကျ လက်ခံသင့်တယ်။ ပြည်ထောင်စုအတွက် တရားမျှတပြီး အလုပ်ဖြစ်နိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ် တွေနဲ့ ရပ်တည်ချက်တွေကို တရားဝင်ထုတ်ပြန်တာတို့၊ စတင်အကောင်အထည်ဖော်တာတို့၊ ဗမာတိုင်းရင်း သား ကိုယ်စားပြု ဒါမှမဟုတ် ဗမာအများစုနေတဲ့ မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းကိုယ်စားပြုအဖြစ် အခြားတိုင်းရင်း သားတွေ နဲ့ လက်တွဲအလုပ်လုပ်တာတို့ကို လုပ်သင့်တယ်။

ဒါဟာ တရုတ်က NUG ကို လက်တွေ့ကျတဲ့ နိုင်ငံရေးစည်းဝိုင်းထဲက ဖယ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတာကို လည်း တန်ပြန်တိုက်ကွက် ဆင်ပြီးသားဖြစ်သွားမယ်။ တိုင်းရင်းသားတွေအားလုံး ပေါင်းစည်းညှိနှိုင်းပြီး စစ်မှန် တဲ့ ပြည်ထောင်စုလမ်းကြောင်းဆီသို့ ခရီးဆက်နေကြပြီဆိုရင်

စစ်ကောင်စီဟာ အလိုလို ဘေးမှာကျန်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံ ရေးအရဖြစ်ဖြစ် စစ်ရေးအရဖြစ်ဖြစ် အရေးသာအောင်လုပ်လို့ ရနိုင်ခြေများသွားမယ်။

အဲ့ဒီနည်းလမ်းက လက်ရှိမြန်မာပြည်မှာ ထွန်းကားနေတဲ့ စစ်ဝါဒတို့၊ တစ်ပြည်ထောင်ဝါဒတို့၊ လူမျိုး ကြီးဝါဒတို့ကို တဖြည်းဖြည်းချုပ်ငြိမ်းစေပြီး လွတ်လပ်မှု၊ တန်းတူမှုနဲ့ တရားမျှတမှုရှိတဲ့ မြန်မာပြည်သစ် ပေါ်လာနိုင်စရာ ရှိပါတယ်။

နောက်ပြီး အဓိကအတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်တဲ့လူမျိုးတစ်မျိုးထဲက၊ အုပ်စုတစ်ခုထဲက နိုင်ငံ့အာ ဏာကို ရယူချင်တာတို့၊ တစ်ပြည်ထောင်စနစ်နဲ့ ဗဟိုချုပ်ကိုင်ချင်တာတို့ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ လိုပါတယ်။

အမြော်အမြင် သဘော ထားကြီးမှု ၊ တန်းတူရည်တူ ရှိမှု နဲ့ ပြည်ထောင်စုစစ်စစ်ကို အမှန်တကယ် တည်ဆောက်ချင်တဲ့စိတ်တွေ နဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေ နဲ့ ကြမ်းတပြေးတည်း ထိုင်နိုင်မယ့် ဗမာတိုင်းရင်းသား ကိုယ်စားပြု တော်လှန်ရေး အစိုးရ တစ်ရပ်အဖြစ်ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

….

စစ်ငြိမ်းမိုးဇံ သည် မြန်မာ့နိုင်ငံရေး သုံးသပ်သူ ဆောင်းပါးရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

နိုင်ငံရေးသုံးသပ်ချက် ဆောင်းပါးများကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စာမျက်နှာ ဖြစ်တဲ့ https://t.me/ourfutureroads တယ်လီဂရမ်က နေ ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်သည်။